จังหวัดสระแก้ว ปราจีนบุรี  นครนายก ฉะเชิงเทรา และชลบุรี  มีลักษณะทางภูมิศาสตร์เป็นเทือกเขา ที่ประกอบไปด้วยป่าไม้ที่มีความอุดมสมบูรณ์อย่างมาก เทือกเขาเหล่านี้เชื่อมต่อกันไปตามจังหวัดต่างๆและด้วยความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่าธรรมชาติ     บริเวณดังกล่าวจึงกลายเป็นบริเวณลุ่มน้ำ (พื้นที่สมบูรณ์)เหมาะแก่การเพาะปลูกเพราะเป็นแหล่งสะสมของแร่ธาตุต่างๆมากมาย  นอกจากนั้นยังอุดมไปด้วยสัตว์น้ำอันเป็นแหล่งอาหารตามธรรมชาติของประชาชนโดยรอบและยังเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสายสำคัญหลายสายที่หล่อเลี้ยงผู้คนทั้งภูมิภาคเช่น แม่น้ำป่าสัก แม่น้ำมูล  แม่น้ำบางปะกง    รวมทั้งสาขาของแม่น้ำต่างนอกจากนี้ความขัดแย้งในตัวเองด้านของการพัฒนานโยบายกับการจัดการ ทรัพยากร  ซึ่งเกี่ยวข้องโดยตรงกับบทบาทการพัฒนาจังหวัด   ในระดับภูมิภาค ศักยภาพของชุมชนท้องถิ่นในการจัดการใน ระดับลุ่มน้ำ มีการรวมตัวกันเพื่อการจัดการในรูปแบบที่หลากหลายและมีความไม่ลงรอยกับการจัดการ   ในเชิงขอบเขตการปกครองที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการตามแผนและงบประมาณ ขาดความชื่อมโยงที่ใกล้ชิด   ล้วนเป็นมูลเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดวิกฤตของการบุกรุกทำลายทรัพยากร ดิน  น้ำและป่าอย่างไร้ขีดจำกัด    ทั้งที่เป็นพื้นที่อนุรักษ์ของคนทั้งประเทศ  โดยขณะนี้จังหวัดสระแก้วในฐานะพื้นป่าต้นน้ำบางปะกง ปราจีนและโตนเลสาบ  จึงได้ประสบปัญหาสิ่งแวดล้อม   ป่าต้นน้ำถูกทำลาย  กลุ่มธุรกิจเอกชนรุกที่ดินเพื่อปลูกพืเชิงเดี่ยว  ดินเสื่อมโทรม       ปัญหาความแห้งแล้งและมีการใช้สารเคมีในพื้นที่ต้นน้ำในปริมาณสูงผลขอการบุกรุกทำลายป่าและปลูกพืชเชิงเดี่ยวเป็นจำนวนมหาศาลส่งผลกับสุขภาวะของประชากรที่ต้องเกี่ยวข้องกับลุ่มน้ำในภูมิภาค   กว่า ๔๐  ล้านคนดังนี้           

     ๑.เมื่อป่าถูกทำลาย ไม่มีไม้คลุมดินจึงเกิดภัยพิบัติดินถล่มทำความเสียหายให้กับทรัพย์สินและชีวิตของประชาชน     

    ๒.นอกจากดินถล่มแล้ว   เวลาที่ฝนตกหนักเมื่อไม่มีป่าซับน้ำก็เกิดวิกฤตน้ำท่วมทำความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้กับประชาชนในพื้นที่จังหวัดใกล้เคียง        

๓.เมื่อเกิดภาวะน้ำท่วมย่อมเกิดโรคระบาดตามมา      

๔.เมื่อประชาชนสูญเสียทรัพย์สินรวมทั้งบุคคลในครอบครัว ย่อมส่งผลกระทบด้านจิตใจและสุขภาพอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้        

 ๕.การสูญเสียผลผลิตทำให้ไม่มีรายได้เกิดภาวะหนี้สิน  ซึ่งส่งผล ต่อสุขภาวะในที่สุดนอกจากนี้การปลูกพืชเชิงเดี่ยวที่มีการใช้ สารเคมีเป็นจำนวนมากส่งผลต่อสุขภาวะของประชากรคือ                    

         ๕.๑. สารเคมีส่งผลในเรื่องสุขภาพโดยตรงต่อเกษตรกรผู้ใช้สารเคมีรวมทั้งประชาชนที่อยู่ใกล้เคียง                           

        ๕.๒. สารเคมีตกค้างในพืชอาหาร  เมื่อออกสู่ตลาด มีผลตรง ต่อผู้บริโภค                

        ๕.๓. สารเคมีไหลลงสู่แหล่งน้ำทำให้น้ำเน่าเสีย  สัตว์น้ำอาศัยไม่ได้  หรือสะสมอยู่ในสัตว์ซึ่งเป็นวงจรอาหาร ของ ประชาชน  เมื่อแหล่งน้ำไม่มีคุณภาพประชาชนก็ไม่สามารถใช้ประโยชน์จากแหล่งน้ำได้               

        ๕.๔ เมื่อแหล่งน้ำที่มีคุณภาพลดลง  จึงเกิดปัญหาแย่งชิง แหล่งน้ำที่ยังมีความสมบูรณ์อยู่ที่นับวันจะยิ่งเหลือน้อยลงไป และบ่อยครั้งที่การแย่งชิงแหล่งน้ำนำไปสู่ความรุนแรง                

        ๕.๕. การปลูกพืชเศรษฐกิจจำนวนหลายล้านไร่  ในหลาย จังหวัดเป็นพืชเศรษฐกิจเชิงเดี่ยวต่างถิ่นที่มีผล มากกับน้ำใต้ดิน  ทำให้เกิดความไม่สมดุลของแรงดันระหว่างน้ำใต้ดินกับน้ำทะเล  ส่งผลให้น้ำทะเลค่อยๆดันรุกพื้นที่อยู่อาศัยที่มีอาณาเขตติดกับทะเล   หรือเป็นที่ลุ่มเช่น  กรุงเทพฯ  สมุทรปราการ  รวมทั้งพื้นที่การเกษตรต่างๆ  มากขึ้นทุกวัน  ส่งผลทำให้เกิดน้ำท่วม ไม่มีที่ทำกินและที่อยู่อาศัยส่งผลกับสุขภาวะของคนจำนวนมากในที่สุด   เมื่อปัญหาเหล่านี้ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ  จึงเกิดการรวมตัวของคณะทำงานที่มาจากหลากหลายภาคส่วน  ประกอบด้วย ๕  ภาคส่วน เพื่อแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นดังนี้                                                                      

 • ภาครัฐ/ราชการ  ได้แก่  จังหวัดสระแก้ว  โดยผู้ว่าราชการจังหวัดสระแก้ว           

• ภาควิชาการ  ได้แก่  มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดสระแก้ว       

• ภาคประชาสังคม  สถาบันเศรษฐกิจพอเพียงมูลนิธิเศรษฐกิจพอเพียง   ศูนย์ศึกษากสิกรรมธรรมชาติสระแก้ว(บ้านดิน) มูลนิธิกสิกรรมธรรมชาติ   และสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน)                

 • ภาคธุรกิจเอกชน  ได้แก่  บริษัทน้ำตาลขอนแก่น  จำกัด  (มหาชน)        

 • ภาคประชาชน  ได้แก่  ประชาชนจาก ๙  อำเภอ  จังหวัดสระแก้ว    ที่เข้าอบรมโครงการศูนย์ปราชญ์  ชาวบ้าน  หลักสูตร “หลักกสิกรรมธรรมชาติสู่ระบบเศรษฐกิจพอเพียง ” (ปี ๕๐ –๕๑ )    คณะทำงานทุกภาคส่วนได้น้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพระองค์ท่าน  มาประยุกต์ไปสู่การปฏิบัติให้ เกิดประโยชน์แท้แก่ประชาชน       จึงเป็นที่มาของการจัดทำโครงการเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อพลังงานทดแทนและป่าต้นน้ำจังหวัดสระแก้ว  และลงนามความร่วมมือของ ๕  ภาคส่วนอย่างเป็นทางการ ณ ศูนย์ประชุมราชการจังหวัดสระแก้ว   เมื่อวันที่   ๓๐ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๐  โดยมีข้าราชการ  ทหาร  พ่อค้าและประชาชนร่วมเป็นสักขีพยานไม่ต่ำกว่า  ๑,๐๐๐ คน   โดยมีเป้าหมายเบื้องต้นดังต่อไปนี้  ๑.ก่อตั้งสถาบันการศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง    (วิทยาลัยโพธิวิชชาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทร วิโรฒจังหวัดสระแก้ว )บนเนื้อที่ ๖๑ ไร่  เพื่อพัฒนาหลักสูตรระยะสั้นและการผลิตบัณฑิตคืนถิ่น   

๒.เตรียมความพร้อมของประชาชนและบุคลากรผู้เกี่ยวข้องโดยกลุ่มเป้าหมายระยะสั้น ๑ วัน  และโดยการอบรมตามหลักสูตรระยะเวลา ๕ วัน ๔ คืน  รวมทั้งการประชุมสัมมนาผู้เกี่ยวข้องทั้ง ๕ ภาคส่วน  เพื่อทำความเข้าใจ                 

   ๓.จัดหาและสนับสนุนพื้นที่ปฏิบัติการต้นแบบในการปลูกพืชพลังงาน  พืชอาหาร  ด้วยวิธีการทำเกษตรอินทรีย์  และปลูกป่า ๓ อย่างประโยชน์ ๔ อย่าง  อย่างน้อยในสัดส่วน ๗๐:๓๐         

  ๔.จัดทำระบบฐานข้อมูลชุมชน  และกระบวนการวิจัยท้องถิ่นในเรื่อง  การจัดการระบบการผลิตพืชอาหาร  และการพัฒนาพลังงานทดแทนเพื่อลดการนำเข้า  ในด้านยุทธปัจจัยอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (๒๐ ไร่ )

ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่  http://www.pothi.org/